Przemysł wapienniczy na śląsku rozwinął się dzięki bogatym złożom wapienia, ciągnącym się szerokim pasem od Folwarku, poprzez Opole, Tarnów Opolski, Górażdże, do Strzelec Opolskich. Zaczęto wypalać wapno w prymitywnych piecach polowych. Było ono wówczas cenionym towarem handlowym. W 1532 r. na terenie Górażdży znajduje się jeden kamieniołom. W 1714 r. uruchomiona zostaje pierwsza palarnia wapna. Pół wieku później w 1769 r. krapkowicki ordynat, hrabia Karol Wilhelm von Haugwitz buduje siedem pierwszych pieców wapienniczych. Produkcja wapiennicza na skalę przemysłową rozwinęła się na przełomie XVIII i XIX wieku. Powstały wówczas pierwsze specjalistyczne piece do wypalania wapna. Na początku były to piece szybowe, a później kręgowe, tzw. piece Hoffmana.

Do intensywnego rozwoju tej gałęzi przemysłu przyczyniło się uruchomienie w 1846 r. linii kolejowej relacji Berlin - Wrocław, a przebiegającej min. przez Opole i Gogolin. Dzięki temu w znacznym stopniu zostały rozwiązane problemy transportowe.

W 1870 r. wybudowano w Gogolinie cztery piece szybowe, nazwane od nazwiska właściciela "Bunke Pacht". Przetrwały one do dnia dzisiejszego, lecz obecnie są już nieczynne, trzy następne piece powstały w 1874 r. Natomiast pod koniec XIX wieku, w 1898r., powstał w Górażdżach unikalny piec w kształcie litery T. Posiadał on aż 42 komory i komin wysokości 92 metrów. Niestety, w 1969 r. został wyburzony.

Zakłady Wapiennicze należały do stowarzyszenia wapienniczego Gogolina i Górażdży "Kaufsvereinigung GmbH". Przed I wojną światową zostały one przejęte przez hrabiego von Haugwitz oraz przez spółkę "Kalk und Zement Industrie AG". W latach 1912 - 1918 wybudowano szereg pieców szybowych i kręgowych typu "Hoffman". Około 1930 roku zakład przejęła firma "Ost und Mitteldeutsche Kalk und Zement Industrie AG" i od tego czasu funkcjonuje pod nazwą "Werk Gogolin".

Praca w zakładach wapienniczych w tamtym okresie nie należała do łatwych. Wiele czynności trzeba było wykonywać ręcznie, co wymagało dużych sił fizycznych i wytrzymałości. Do transportu ładunków używano koni, które ciągnęły wózki na szynach. Kamienie i węgiel były wożone taczkami przez robotników i wysypywane do pieców kręgowych.

Początkowo kamień wapienny rozłupywało ręcznie przy użyciu młotów. Później dopiero wprowadzono dynamit. Pokłady wapienia były przykryte warstwą piasku dochodzącą w niektórych miejscach aż do pięciu metrów grubości. Najpierw przy pomocy koparki parowej zdejmowano piasek, kładziono na wózki wywrotowe i transportowano do nieczynnych wyrobisk, które zasypywano. Następnie przy pomocy młota wiertniczego na sprężone powietrze wiercono w wapiennej ścianie otwory średnicy około 45 milimetrów. W otwory te wkładano dynamit i detonowano. Oddzielone w ten sposób głazy rozłupywano na mniejsze fragmenty i ładowano na wagony. Następnie transportowano je do pieców. Wagony ciągnęła lokomotywa parowa, którą obsługiwało trzech pracowników: palacz, motorniczy i hamulcowy.

Przy piecach kręgowych pracowało około 15 robotników. Dwóch z nich wrzucało kamienie do pieca, brukarze natomiast układali z kamieni stosy szerokości około 1,5 metra, aż osiągnęły one sklepienie pieca. Dziennie okładali oni średnio osiem takich stosów. Każdy z nich był następnie przykrywany papierem kartonowym, a wejścia zamurowywano.

Palacze pracowali na trzy zmiany. Pracownicy na tym stanowisku byli bardzo doświadczonymi fachowcami, gdyż bez termometru umieli skutecznie oceniać temperaturę. Gdyby temperatura w piecu była zbyt wysoka, lub za niska wapno nie miałoby pożądanych właściwości.

Wypalanie wapna w piecach szybowych wyglądało następująco: przygotowany surowiec był transportowany windą do pieca, a następnie wypalacze wrzucali je do cylindrów. Kamienie przykrywano koksem, na który wsypywano kolejną warstwę kamieni i rozpoczynał się proces wypalania. Wapno osadzało się na rusztach, skąd rynnami zsuwało się do wózków wywrotowych. Następnie transportowano je na rampy i tam ładowano do wagonów. Istniała także specjalna rampa dla furmanek.

W zakładach wapienniczych w latach trzydziestych pracowało około 65 osób, w tym 6 kobiet.

W latach 1962-64 wybudowano nowoczesny zakład wapienniczy, składający się sześciu pieców szybowych 100B do wypału wapna oraz oddziału hydratacji wapna, o zdolności 190.000 ton/rok. Hydratacja wapna przebiegała w hydratorach firmy angielskiej "STURTEVANT".

Od grudnia 1997 roku wypał wapna odbywa się w Nowym Zakładzie Wapienniczym (NZW). Uruchomienie dwóch nowoczesnych pieców, pozwoliło na wyłączenie starych urządzeń pochodzących z lat sześćdziesiątych. Nowe piece mogą produkować 300 tys. ton wysokiej jakości wapna palonego. W wyniku uruchomienia tych pieców Spółka poszerzyła asortyment produkowanych wyrobów.

Produkcja wyrobów wapienniczych odbywała się w dwóch oddziałach: Oddział Górażdże w którym prowadzi się produkcję wapna hydratyzowanego, wapna palonego mielonego oraz mączki wapiennej i Nowy Zakład Wapienniczy (NZW) w którym prowadzi się produkcję kamienia wapiennego i wapna palonego. Nowy Zakład Wapienniczy jako pierwszy w Polsce wyposażony został w jeden z najnowocześniejszych systemów sterowania i kontroli całego procesu produkcji.

Dzięki nowoczesnym rozwiązaniom technicznym, zawierającym urządzenia o wysokiej skuteczności odpylania oraz zastosowaniu gazu koksowniczego (lub ziemnego) jako paliwa, emisja zanieczyszczeń do atmosfery jest bardzo niska. Emisja tlenku węgla z nowych pieców jest dziesięciokrotnie niższa w porównaniu do pieców opalanych koksem. Zanieczyszczenie gazów spalinowych związkami siarki praktycznie nie występuje, a emisja pyłów nie przekracza 25 mg/Nm³.

Górażdże-Wapno Sp. z o.o. rozpoczęło działalność operacyjną od 1 maja 2000 roku. Spółka została utworzona poprzez wydzielenie Zakładu Wapienniczego funkcjonującego uprzednio w strukturach zakładów Cementowo-Wapienniczych Górażdże S.A. Od 22 lipca 1993 roku udziałowcem strategicznym Górażdże Cement S.A. jest CBR Baltic, spółka wchodząca w skład grupy HeidelbergCement.

W roku 2002 Grupa Lhoist nabyła 100% udziałów Górażdże-Wapno Sp. z o.o. od Heidelberg Cement. W sierpniu 2005 spółka zmieniła nazwę na Zakłady Wapiennicze Lhoist Sp. z o.o.
Zakład oferuje następujące produkty:

• wapno palone kawałkowe
• wapno palone mielone
• wapno hydratyzowane
• wapno nawozowe
• kruszywo wapienne
• kamień wapienny