| Historia Śląskich Zakładów Wapienniczych Opolwap zwanych obecnie Lhoist Opolwap sięga przełomu XV/XVI wieku, kiedy to w okolicach Strzelec Opolskich, Tarnowa Opolskiego i Gogolina powstały pierwsze "piece" do wypału wapna. Z roku 1640 pochodzi pierwsza wzmianka o wypalaniu wapna w Tarnowie Opolskim zapisana w Urbaczu strzeleckim. W połowie XIX na terenie powiatu strzeleckiego kronikarz zanotował produkcję wapna w 54 piecach. Rewolucję przemysł wapienny przeżył wtedy, gdy na obszarze Górnego Śląska pojawił się w dużych ilościach tani węgiel kamienny oraz gdy otwarto linię kolejową, a było to pod koniec XIX wieku. W 1896 roku kupiec Josef Klose ze Strzelec i młynarz Salzbrunn z Krapkowic kupili część kamieniołomów tarnowskich, które nie były użytkowane od kilku lat. Zbudowali oni w pobliżu tarnowskiego dworca piec kręgowy. Rok później tarnowski szef administracji Klose wraz z Czają i Weichtem kupili kolejną część kamieniołomów i zbudowali następna dwa piece kręgowe. Z czasem powstawały w Tarnowie i okolicy kolejne piece kręgowe. Ten okres był epoką gwałtownych zmian technologicznych. Wszędzie wyburzano piece szybowe i stawiano na ich miejsce kręgowe, znacznie nowocześniejsze i wydajniejsze. W tym czasie powstała też pierwsza organizacja zajmująca się zbytem gotowej produkcji, Stowarzyszenie Handlowe Górnośląskich Zakładów Wapienniczych w Opolu. Po I Wojnie Światowej przemysł cementowo-wapienniczy w okolicach Strzelec przeżywał głęboki kryzys w wyniku podziału Śląska między Polskę i Niemcy. W okresie międzywojennym w Tarnowie funkcjonowały 2 przedsiębiorstwa zajmujące się produkcją wapna. W grudniu 1941 roku utworzono Zjednoczoną spółkę Akcyjną Przemysłu Wapienniczego Wschodnich i Środkowych Niemiec z oddziałami w Strzelcach Opolskich, Gogolinie, Górażdżach i Tarnowie Opolskim. Na bazie strzeleckiego oddziału tej spółki powstały w 1945 roku w wyniku przejęcia pod przymusowy zarząd państwowy, Zakłady Wapienne "Tarnów Opolski". Pierwszym kierownikiem zakładu tarnowskiego był Józef Chebziński. Pierwsze lata po II Wojnie Światowej to lata odbudowy, remontu urządzeń, kompletowaniu załóg, a także uruchamianiu kolejnych zakładów, m. in. w Tarnowie Opolskim. Początkowo wytwarzano tylko:
Dopiero w roku 1964 po modernizacji zakładu do oferowanych produktów doszło wapno palone mielone. Początek lat 70-tych XX wieku to intensywny okres inwestycyjny, po którym zakład w Tarnowie stał się najnowocześniejszym i największym zakładem produkcyjnym tej branży w Polsce. Przekształcenie zakładu w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa dokonało się 8 marca 1991, po rejestracji statutu rozpoczęto przygotowania do sprzedaży udziałów inwestorowi strategicznemu. W roku 1993 w wyniku przetargu akcje zostały sprzedane konsorcjum w skład którego weszły następujące firmy: "Elektrim" SA, Elektrownia "Turów", Bank Zachodni, część akcji pozostała w rękach pracowników zakładu. Jednym z największych wyzwań inwestycyjnych ostatnich lat była budowa nowoczesnego pieca szwajcarskiej firmy Maerz, który oddano do użytku w kwietniu 1996 roku. W 1998 belgijska firma Lhoist stała się posiadaczem większej części akcji Opolwapu. W grudniu 2004 nastąpiło połączenie Śląskich Zakładów Przemysłu Wapienniczego OPOLWAP S.A. z Przedsiębiorstwem Produkcyjno-Handlowo-Usługowym Wapno-Sabinów Sp. z o.o., poprzez przejęcie udziałów Wapno-Sabinów przez Opolwap S.A. Nowo powstała firma nosi nazwę Lhoist Opolwap S.A. W dniu 01.07.2011 nastąpiło połączenie spółki Lhoist Opolwap S.A oraz spółek Zakłady Wapiennicze Lhoist Sp.z o.o i Zakład Wapienniczy Wojcieszów sp.z o.o.. Spółką przejmującą jest Lhoist Opolwap S.A., która jednocześnie zmieniła dotychczasową nazwę i obecnie jej nazwa brzmi: Zakłady Wapiennicze Lhoist Spółka Akcyjna, wydział produkcyjny w Czestochowie Sabinów posiada nazwę organizacyjną Zakłady Wapiennicze Lhoist S.A. jednostka produkcyjna w Tarnowie Opolskim, wydział produkcyjny w Czestochowie. Historia Zakładu Produkcyjnego "SABINÓW" najmłodszego spośród polskich zakładów Grupy Lhoist rozpoczęła się po II Wojnie Światowej. W roku 1947 zrodziła się potrzeba wybudowania sekcji pieców prażalnych do wzbogacania rudy syderytowej wydobywanej w okolicach Częstochowy, a także zakładu będącego zapleczem naprawczym dla pobliskich kopalń rudy żelaznej. Koncepcja ta wykorzystywała fakt istnienia dużej huty oraz możliwości jej rozbudowy w oparciu o rodzime złoża rudy w najbliższej okolicy. Powstały w 1948 roku zespół projektowy zadecydował, że najwygodniejszą lokalizacją będą okolice miejscowości Sabinów i Brzezin Małych. Pierwsze prace inwestycyjne na wybranym terenie rozpoczęły się w roku 1948, a w 1956 roku pracowała już bateria trzech pieców prażalnych, która wraz z Warsztatami Mechaniczno-Remontowymi, parowozownią oraz sortownią rud żelaza utworzyły przedsiębiorstwo pod nazwą Zakłady Górniczo Hutnicze "SABINÓW" w Sabinowie k/Częstochowy zatrudniające ok. 1400 osób. Okres końca lat pięćdziesiątych oraz lata sześćdziesiąte to czas intensywnego rozwoju hutnictwa i górnictwa rud żelaza w okręgu częstochowskim. W tym czasie ZGH "SABINÓW" otrzymuje następne dwa piece prażalne oraz dodatkowo dwa piece obrotowe do wzbogacania rudy pylistej oraz rud manganowych i hematytowych importowanych z ZSRR. Lata siedemdziesiąte przynoszą decyzję stopniowego wycofywania się z eksploatacji złóż rudy żelaza w regionie częstochowskim i zastąpienie ich sprowadzaniem rudy z importu. Decyzją kierownictwa ZGH "SABINÓW" w roku 1974 piece prażalne bez jakichkolwiek zmian konstrukcyjnych przystąpiły do wypalania kamienia wapiennego, który był sprowadzany transportem samochodowych z różnych kopalń (np. z kopalni Miedzianka w województwie kieleckim). Natomiast piece obrotowe produkowały wzbogaconą rudę jeszcze do końca lat osiemdziesiątych, po czym zostały zdemontowane. Początek lat dziewięćdziesiątych to czas przemian własnościowych. Większość terenów ZGH "SABINÓW" zostaje sprzedana różnym przedsiębiorstwom powstającym na bazie istniejącej infrastruktury zakładowej. W ten sposób w 1994 roku powstaje spółka pracownicza P.P.H.U. "SABINÓW" Spółka z o.o. produkująca wapno palone w wykupionej instalacji pieców prażalnych oraz byłej Sortowni rudy. Od 1999 roku spółka zaprzestała wypalania wapna palonego z wapienia i przystąpiła do prażenia dolomitu z kamienia dolomitowego kupowanego w kopalniach w Siewierzu i Dąbrowie Górniczej. W roku 1999 firma została nabyta przez Zakłady Cementowo-Wapiennicze Górażdże-Cement Sp. z o.o., a następnie w sierpniu 2002 przez Grupę Lhoist. W styczniu 2005 firma została połączona ze Śląskimi Zakładami Przemysłu Wapienniczego OPOLWAP S.A. i przestała istnieć jako odrębna osoba prawna. Zakłady Wapiennicze Lhoist S.A. wydział produkcyjny w Częstochowie produkuje następujący asortyment wyrobów:
|
     |
 |
 |
|
Firma: Historia: ZW Lhoist S.A. (Tarnów Opolski)
|
|
aktualizacja strony:
15.08.2011 23:59
|
||||||||||
|
||||||||||
|
