p
o
w
r
ó
t
  Czy mogę otrzymać kartę charakterystyki substancji niebezpiecznej? 
Tak oczywiście. Karty charakterystyki substancji niebezpiecznych są dostępne na stronie - Produkty, na podstronach poszczególnych produktów w postaci plików PDF. 

Ile wapna hydratyzowanego mieści się na palecie?
Wapno hydratyzowane układane jest na paletach jednorazowych, waga palety z zakładu Lhoist Bukowa 990kg (33 worki `a 30kg +/- 1kg), a z zakładu Górażdże-Wapno – 900kg (30 worków a` 30kg =/- 1kg). 

Czy zapewniacie transport produktów? 
Grupa Lhoist nie dysponuje własnym transportem, natomiast stale współpracuje z licznym firmami transportowymi, które świadczą usługę na życzenie klienta. Koszt transportu jest ustalany indywidualnie dla konkretnego zlecenia, za pośrednictwem pracowników COK. 

Co to jest wapno hydratyzowane?
Wapno hydratyzowane jest to wodorotlenek wapnia Ca(OH)2sprzedawane w postaci proszkowej, luzem lub w workach. Inna nazwa tego produktu to "wapno suchogaszone". 

Co to jest ulepszanie gruntów? 
Jest to zmiana (poprawa) właściwości geotechnicznych gruntu, w celu zwiększenia lub umożliwienia przydatności gruntu w budownictwie lądowym (roboty ziemne, wzmocnienie podłoża). Zazwyczaj przez ulepszanie możemy rozumieć osuszanie gruntu, zwiększenie jego nośności, poprawę zagęszczalności oraz zwiększenie mrozo-odporności i odporności na wodę. 

Jakie normy obowiązują przy stabilizacji? 
Obecnie obowiązujące normy to:
PN-S-02205: 1998 Drogi samochodowe. Roboty ziemne, Wymagania i badania, 
PN-S-96011: 1998. Drogi samochodowe. Stabilizacja gruntów wapnem do celów drogowych 
Ważna jest także norma powołana PN-B-30020: 1990 zastąpiona przez PN-EN 459-1: 2003 

Kiedy stabilizować za pomocą Proviacal® a kiedy cementem?
O tym decydują właściwości gruntu. Grunty spoiste a charakterze gliniastym, ilastym lub pylastym powinny być stabilizowane za pomocą Proviacal®. Podczas procesu wiązania wapna zachodzi reakcja pucolaniczna między cząstkami wysadzinowymi gruntu a wapnem i powstaje trwały szkielet w stabilizowanej warstwie gruntu.
Grunty sypkie (nie zawierające cząstek gliniastych) mogą być stabilizowane cementem. 

Kiedy stosować Proviacal®ST (zawierający wapno palone), a kiedy Proviacal®H90 (zawierający wapno hydratyzowane)? 
Grunty spoiste zwierające cząstki wysadzinowe (gliniaste, pylaste, ilaste) można stabilizować zarówno za pomocą Proviacal®ST jaki i Proviacal®H90.
Jednakże dzięki silnym właściwościom osuszającym dla gruntów średnio i bardzo spoistych o wskaźniku plastyczności Ip>10 % i wskaźniku nośności CBR < 10% dla ulepszania gruntu należy stosować Proviacal®ST.
Proviacal®H90 może być stosowany dla gruntów mało spoistych o Ip<10% w celu wzmacniania i ulepszania zamiast kosztownej ich wymiany. 

Jak ustalić procentowy dodatek Proviacal®?
Ustalenie dodatku Proviacal® należy przeprowadzić zgodnie z normą PN-S-96011: 1998.
Dozowanie jest uzależnione od rodzaju gruntu i jego zastosowania konstrukcji lądowej.
Procentową ilość Proviacal® należy każdorazowo ustalać laboratoryjnie w stosunku do masy gruntu suchego.
Praktycznie można również ustalić dodatek wapna na odcinkach testowych (poletkach próbnych).

Czy wapno hydratyzowane jest produktem naturalnym? 
Wapno hydratyzowane jest produktem w pełni naturalnym. W procesie jego wytwarzania wykorzystuje się ciepło do przekształcenia skały wapiennej CaCO3 w wapno palone CaO, oraz wody do zamiany wapna palonego w wodorotlenek wapnia Ca(OH)2.

Czy przed zastosowaniem wapna hydratyzowanego w zaprawach należy je moczyć w wodzie, a jeżeli tak to jak długo?
W zakładach wapienniczych należących do naszej firmy, kamień wapienny wypalany jest w dwóch typach pieców: szybowych piecach koksowych oraz w piecach Maerza opalanych gazem lub mazutem.
Wapno hydratyzowane produkowane na bazie wapna wypalonego w piecu Maerza nie wymaga wstępnego moczenia w wodzie. Przykładem takiego produktu jest wapno „Superbiałe” produkowane w zakładzie w Bukowej, lub wapno z zakładu w Górażdżach.
Natomiast dla wapna hydratyzowanego otrzymywanego na bazie wapna z pieca koksowego można użyć określenia „zaleca się”. Oznacza to, że istnieje bardzo niewielkie prawdopodobieństwo pojawienia się uszkodzeń tynków w postaci odprysków. 
Okazuje się jednak, że proces moczenia wapna ma istotne znaczenie dla osiąganych urabialności zaprawy. Zaprawy murarskie i tynkarskie z dodatkiem ciasta wapiennego otrzymanego w procesie moczenia wapna hydratyzowanego w wodzie przez 24, a najlepiej 48 godzin wykazują zdecydowanie większą urabialność oraz plastyczność w porównaniu z tymi, gdzie stosowano wapno w postaci proszkowej. Uwaga ta dotyczy również wapna „Superbiałego”. 

Czy wapno hydratyzowane jest substancją niebezpieczną dla zdrowia? Jakie należy stosować œśrodki ostrożności? 
Wapno hydratyzowane sprzedawane na składach oraz w supermarketach budowlanych jest produktem bezpiecznym w stosowaniu. Osobie mającej kontakt z wapnem hydratyzowanym nie grozi poparzenie skóry czy dróg oddechowych, gdyż proces gaszenia (wydziela się przy tym duża ilość ciepła) został przeprowadzony w zakładach wapienniczych. 
Wapno hydratyzowane klasyfikowane jest natomiast jako „Substancja drażniąca Xi”. Ze względu na niewielkich rozmiarów cząstki wodorotlenku wapnia Ca(OH)2, ma ono tendencję do pylenia. Przy jego stosowaniu zaleca się stosowanie masek przeciwpyłowych chroniących drogi oddechowe.

Czym różni się wapno hydratyzowane „Superbiałe” od wapna standardowego?
Podstawową widoczną gołym okiem różnicą jest kolor. Wapno „Superbiałe” charakteryzuje się prawie perfekcyjną bielą (w 100 skali uzyskuje 95-96 punktów). Natomiast wapno standardowe uzyskuje 88-89 punktów. Wapno „Superbiałe” posiada większe rozwinięcie powierzchni właściwej. Z pomiarów metodą BET wynika, że wapno „Superbiałe” zbliża się do wartości ~20 m2/g. Dla wapna standardowego ten parametr wynosi ~17 m2/g. Dzięki temu zaprawy z dodatkiem wapna „Superbiałego” wykazują większą więźliwość wody, dłuży czas zachowania właściwości roboczych, większą urabialność. Wielkość cząstek wapna (im wyższa wartość rozwinięcia powierzchni, tym mniejsze i bardziej porowate cząstki) wpływa na przyczepność zaprawy do podłoża oraz szczelność połączenia murarskiego.

Czym różni się wapno hydratyzowane od domieszki (popularnie zwanej „plastyfikatorem”)?
Wapno hydratyzowane jest samodzielnym materiałem wiążącym powietrznym. W sytuacji, kiedy w zaprawie pojawia się cement, wapno hydratyzowane zaczyna pełnić rolę „superplastyfikatora”, modyfikując wiele właściwości zaprawy cementowej. W poniższej tabelce zebrane są parametry zaprawy, na które wpływa wapno hydratyzowane.

 
 
Zaprawa świeżo zarobiona
(po dodaniu wody) 		Zaprawa stwardniała
  • Plastyczność
  • Więźliwość wody w zaprawie
  • Napowietrzenie do 7%
  • Ograniczenie samoczynnego wydzielania wody z zaprawy
  • Opóźnienie wiązania cementu
  • Wydłużenie czasu korekty
  • Niwelowanie nierówności podłoża
  • Przyczepność
  • Przepuszczalność
  • Elastyczność (dylatacje)
  • Samoleczenie mikropęknięć
  • Ograniczenie wykwitów solnych
  • Do stosowania na terenach sejsmicznych i parasejsmicznych
  Domieszka jest natomiast związkiem chemicznym o składzie znanym tylko producentowi domieszki. Domieszki oddziałują zwykle na jedną cechę zaprawy cementowej. Stąd w normie na domieszki do betonu sklasyfikowano 12 różnych typów domieszek w zależności od ich sposobu działania. I tak np. są domieszki opóźniające wiązanie cementu, lub napowietrzające zaprawę, uplastyczniająco/redukujące ilość wody, etc. Domieszki reklamowane jako zamienniki wapna, są w rzeczywistości związkami chemicznymi powodującymi napowietrzenie zaprawy (95% produktów). Dodatek domieszki napowietrzającej zwiększa, co prawda urabialność zaprawy, lecz równocześnie powoduje spadek jej przyczepności do cegły. W skrajnych przypadkach obserwuje się zupełną utratę przyczepności zaprawy do podłoża .

Czy wapno hydratyzowane jest odpowiedzialne za wykwity wapienne? 
Wapno hydratyzowane dodawane do zapraw nie jest odpowiedzialne za powstawanie wykwitów wapiennych i solnych na murach z cegły klinkierowej. Głównym źródłem wykwitów solnych i wapiennych jest cement. Na kostce brukowej, betonie występują wykwity wapienne, chociaż nikt do tych produktów nie dodaje wapna hydratyzowanego. Cegłę klinkierową powinno murować się na gęstoplastycznych zaprawach cementowo-wapiennych. 

Jaka jest trwałość tynków z wapnem? 
Ocenia się, że trwałość tynków cementowo-wapiennych wielowarstwowych wynosi min. 50-80 lat. Okres eksploatacji tynków z wapnem uzależniony jest od wykonawstwa, właściwego zaprojektowania budynku, dbałości użytkownika o stan elewacji, etc.